Kan Turkije’s voorgenomen luchtsteun aan rebellen in Syrië uitkomen in voordeel van Al-Qaida?

De Turkse minister van Buitenlandse Zaken, Mevlut Cavusoglu, heeft onlangs bekend gemaakt dat Ankara luchtsteun gaat leveren aan Syrische rebellen. Samen met het Obama regime zal Turkije deze operatie uitvoeren. Eerder probeerde het Erdogan regime om een bufferzone én no-fly-zone af te dwingen. Wat Ankara met dit beleid feitelijk poogt is het opbreken van Syrië.

tank

Uit onlangs vrijgekomen Noord-Amerikaanse documenten blijkt dat een soortgelijk streven de basis vormde voor Turkse steun aan de Islamitische Staat (IS of Daesh). Uit het inlichtingendocument blijkt dat het uitroepen van een “Salafist principality” in het oosten van Syrië exact is wat de oppositie – inclusief Turkije – wilde, met het volgende als doel: “to isolate the Syrian regime, which is considered the strategic depth of the Shia expansion (Iraq and Iran)”.

Het heeft er alle schijn van dat Ankara haar invloed in Syrië wilt vergroten door een ministaat gerund door de rebellen te steunen.

Bewijs hiervoor wordt gevonden in de gewapende groepen die gesteund worden door Ankara: Jaish al-Fatah, ofwel het Leger der Verovering. Deze alliantie wordt gedomineerd door takfiri doodseskaders, waaronder al-Qaida’s officiële tak in Syrië (Jabhat an-Nusra, die tevens is voortgekomen uit IS), Ahrar ash-Sham (die door Washington bestempeld is als een terroristische organisatie) en de Moslimbroederschap. De enige noemenswaardige ‘gematigde’ gewapende groep in de alliantie is Fursan al-Haq. Echter, zoals ik hier ook heb beargumenteerd, dienen ‘gematigde’ groepen slechts als een front om westerse hulp te legitimeren.

Sheher2

De Al-Qaida gelieerde milities die het Jaish al-Fatah opmaken willen niets anders dan hun eigen kalifaat stichten en zijn daar hard op weg naar toe. De takfiri alliantie heeft in de afgelopen maanden veel terrein winst weten te boeken. Dit offensief zou niet mogelijk zijn geweest zonder hulp van Ankara (en Riyadh én Washington). NU.nl berichtte het volgende over de Turkse steun bij dit offensief:

“De Verenigde Staten bekijken de ontwikkelingen naar alle waarschijnlijkheid met argusogen: onder de Syrische rebellen zijn veel jihadistische splintergroeperingen, waaronder het aan al-Qaeda gelinkte al-Nusra Front. “

Met andere woorden, Turkse, Saoedische en Noordamerikaanse hulp komt uit bij al-Qaida gelieerde milities in Syrië.

Ankara en Washington beweren Jaish al-Fatah enkel te helpen in strijd tegen Daesh. Oftewel, al-Qaida helpen tegen het ideologisch gelijkgestemde ISIS. Uit het eerdergenoemde inlichtingendocument blijkt daarnaast dat de IS niet altijd het doelwit is. De Turkse minister van Buitenlandse Zaken laat in de Britse The Guardian vallen wie wél de echte opponent is:

“While the fight against [the Islamic State group] is prioritised, the [Syrian] regime must be also stopped.”

Hieruit volgt dat de luchtsteun aan Jaish al-Fatah eigenlijk bedoeld is om te helpen in strijd tegen een gemeenschappelijke vijand: de Syrische regering. Anders gezegd: mocht Turkije luchtsteun leveren aan de rebellengroep Jaish al-Fatah, dan is de kans groot dat die steun in het voordeel van al-Qaida in Syrië zal uitvallen.

Advertenties

Gedeclassificeerd VS inlichtingendocument voorspelde opkomst van IS

Judicial Watch, een conservatieve Noord-Amerikaanse watchdog, heeft haar handen gekregen op meer dan een honderd geheime documenten behorend tot het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Defensie. In één van deze documenten, een 7-pagina’s tellende stuk uit augustus 2012, wordt vernietigend bewijs geleverd voor de Noord-Amerikaanse hand in de opkomst van de Islamitische Staat (IS of Daesh).

Sheher1

Uit het document wordt duidelijk dat, zoals deze schrijver ook heeft beargumenteerd, de oppositie vanaf het begin gesteund werd door jihadi-salafisten én een sterk sektarische karakter kende. De voorloper van IS, al-Qaida in Irak (AQI), steunde aanvankelijk de oppositie in Syrië zowel op ideologisch als communicatief vlak, en in 2012 behoorden ze samen met andere jihadi-salafisten en de Moslimbroederschap tot de meest dominante krachten binnen de oppositie. Deze terroristische organisaties werden gesteund door de oppositie, dat wil zeggen: de westerse regimes, Turkije en de Golf dictatoren (ook wel: Zio/NAVO/GCC alliantie). Anders gezegd: de oppositie tegen Assad heeft de IS gesteund.

Volgens het document kon de IS, die tussen 2009 en 2010 sterk afgezwakt was, groeien door het uitbreken van de opstand in Syrië. Een opstand die zonder steun van de Zio/NAVO/GCC alliantie niet had kunnen verworven zijn tot een oorlog.

Sheher2

Toen de IS vorig jaar de oprichting van het kalifaat uitsprak, reageerde de Zio/NAVO/GCC alliantie geshockeerd. Dit document geeft echter aan dat het oprichten van het IS-kalifaat juist aangemoedigd werd door deze groep:

“There is the possibility of establishing a declared or undeclared Salafist principality in Eastern Syria (Hasaka and Der Zor), and this is exactly what the supporting powers to the opposition want, in order to isolate the Syrian regime, which is considered the strategic depth of the Shia expansion (Iraq and Iran).”

Met andere woorden, het oprichten van het kalifaat werd aangespoord om zo de As van het Verzet — Syrië, Irak en Iran (en Hezbollah en Palestina) — te verzwakken. Verder zal de verslechterende situatie in Irak leiden tot het volgende:

“This creates the ideal atmosphere for AQI to return to its old pockets in Mosul and Ramadi”

Dit is exact wat er sinds 2012 voltrok. In juni 2014 was Daesh sterk genoeg geworden om Mosul te veroveren, en sinds een week geleden is Ramadi ook in handen gevallen van de terreurgroep. Het Noord-Amerikaanse regime poogde, naar eigen zeggen, om de opmars van de IS tegen te houden met welgeteld vijf luchtaanvallen, waarvan er ook één de Iraakse volksmilities ‘per ongeluk’ had geraakt.

Hieruit kunnen de volgende conclusies getrokken worden:

1) In 2012 was het al duidelijk dat er geen sprake was van een gematigde oppositie (waarmee er ook afgevraagd kan worden welke ‘gematigde’ groepen het kabinet nu nog in 2015 steunt).
2) Aantijgingen van een mogelijke samenwerking tussen Assad en de IS zijn ongegrond.
3) De Zio/NAVO/GCC alliantie steunen IS al jaren.