Meseret Bahlbi (29) is in de afgelopen tijd veelvoudig in het nieuws geweest nadat onderzoekster Mirjam van Reisen (Tilburg University) hem betichtte van “de spil van de inlichtingendienst van Eritrea” te zijn. Die uitspraak deed de wetenschapster in een mei 2015 uitzending van BNR Nieuwsradio, die hier te beluisteren is. Daarna wijdde ook de Volkskrant meerdere artikelen aan hem alsmede buitenlandse media zoals The Guardian.

INTERVIEW - Meseret Bahlbi wil een brug slaan tussen Nederland en EritreaBahlbi, Nederlander van Eritrese komaf, was tussen 2009 en 2015 actief lid van de jongerenbeweging YPFDJ-NL. In de laatste twee jaar van zijn lidmaatschap was hij voorzitter van de organisatie. In zijn professionele leven is hij marketeer en schrijver. Ook runt hij een eigen blog.

In reactie op de aantijgingen van professor van Reisen spande Meseret een zaak wegens smaad en laster aan tegen de hoogleraar die op 10 februari aandiende. Hoewel van Reisen, volgens de rechter niet over concrete bewijzen beschikte, waaruit zou blijken dat Meseret voor de Eritrese inlichtingendienst zou werken, heeft ze echter niet onrechtmatig gehandeld.

Meseret laat het er niet bij zitten. Hij is inmiddels in hoger beroep gegaan en was onlangs met een groep activisten naar Den Haag geweest om te spreken met Tweede Kamerleden. Zo probeert hij de beeldvorming rondom zijn persoon en de Eritrese gemeenschap te verhelderen. In het licht daarvan doet hij ook zijn verhaal tegen Sheher Khan.

Meseret, hoeveel betaalt het regime je?

Haha, niks. Helemaal niks. We zijn allemaal vrijwilligers. Sterker nog, we dragen allen zelf bij aan de events die we organiseren. Dat leeft trouwens sterk bij ons, dat we zelfvoorzienend moeten zijn, en dat heeft te maken met ons verleden. Toen de Afrikaanse naties één voor één bevrijd werden van kolonialisme werd Eritrea naar Ethiopië geschoven… en de internationale gemeenschap zei er niks van.

Toen ontstond het gevoel bij ons dat we in de steek waren gelaten en hebben daardoor het idee dat we alles zelf moeten doen. Dat komt terug in onder andere dat we entree vragen voor onze events, géén subsidie aanvragen doen (zowel niet van de Nederlandse als de Eritrese overheid). Dat komt dus voort uit ons verleden en de daaruit volgende ideologie van self-reliance.

Je was in het verleden actief lid en voorzitter van de jongerenorganisatie YPFDJ Holland. Aangezien jullie dezelfde naam dragen als de regerende partij (ie. de PDFJ), is dat geen indicatie dat jullie ideologisch gezien op één lijn zitten met ‘het regime’ van Eritrea?

Ideologisch gezien wel. Je moet het zo zien, Eritrea is een jong land en het proces van nation building is een recent project. Wat die ideologie (zelfvoorzienendheid, red.) gedaan heeft is dat het de 9 volkeren en de 2 grote religies van Eritrea (de Islam en het christendom, red.) bijeen heeft gebracht. We waren onder controle gekomen van Ethiopië en hebben 30 jaar lang oorlog meegemaakt. Voor ons is het belangrijk dat we eerst een eenheid smeden zodat we verder kunnen werken aan de ontwikkeling van het land.

Maar YPFDJ-NL is vooral actief in Nederland. Ik merk dat de media tot nu toe negatief berichten over YPFDJ-NL, terwijl zo’n organisatie juist  een positieve bijdrage levert aan Nederland en Eritrea. Jongeren worden geactiveerd om mee te denken aan sociale issues, worden uitgedaagd om kritsche discussies te voeren over bijvoorbeeld identiteit en integratie. Ook wordt het netwerk van jongeren enorm verbreed doordat YPFDJ Nederland jaarlijks naar buitenlandse conferenties gaat en daar andere leden van de Eritrese diaspora ontmoet en connect. De meeste actieve jongeren zijn hoogopgeleid en werken hard aan hun carrière. Ze zijn goed thuis in de Europese en Eritrese cultuur. YPFDJ Nederland zou daarom een sterke brug kunnen zijn tussen Nederland en Eritrea. Dit waren voor mij dan ook belangrijke redenen om actief te zijn. Zo een organisatie moet je juist toejuichen en niet afsnauwen. Ook al ben ik geen lid meer vind ik dat YPFDJ vooral voor positiviteit staat.

Maar wek je dan op z’n minst niet de schijn dat je verbonden bent met de regerende partij door jezelf te profileren als de jongerenpartij van de PFDJ?

Die verbondenheid willen we ook behouden. Wij hebben hen ook nodig, wij nodigen hen ook uit om te spreken. Hoe moeten we dan weten wat er dan daar gaande is in Eritrea? Hoe kan je anders dan een daadwerkelijk bijdrage leveren aan Eritrea? Als Nederland iets wil weten over wereldse zaken roepen ze ook de relevante diplomaten op toch? Zij (de PDFJ, red.) zijn diegene die het land regeren en organiseren. Wij nodigen dus hen uit om betrokken te blijven rondom de ontwikkelingen in Eritrea, en dat is ook een belangrijke punt dat ik wil maken: de contacten komen vanuit ons en niet vanuit de regering.

Als de journalisten dit ook aan ons hadden gevraagd zouden ze dit ook weten, maar dat doen ze niet. In plaats dat vragen ze het aan zogenaamde wetenschappers, die ik eerder zou willen typeren als lobbyisten en dat is frustrerend.

Je refereert daarmee naar onderzoekster Mirjam van Reijsen. Voor wie zou ze lobbyen?

Ze is lobbyist voor de regime change agenda. Zij heeft een NGO in Brussel en die heet European External Policy Advisors (EEPA). Ze geeft ook advies aan Nederland.  Als het om Eritrea gaat is zij diegene die de Nederlandse staat adviseert. Dat zou niet moeten kunnen, omdat ze overduidelijk lobby’t met een regime change agenda.

Waarom zou het niet goed zijn dat ze Europa adviseert?

Het is niet slecht als ze onafhankelijk advies zou geven. Zij is echter bezig met regime change. Ze nodigt bijvoorbeeld alleen de Eritrese oppositie uit om te lobbyen bij parlementsleden  en roept ook openlijk op tot regime change. In haar artikel van 2012 riep ze op om Eritrea te helpen aan een Arabische Lente 2.0 .

Waarom zou een Arabische Lente voor Eritrea niet goed zijn?

Dat hangt ervan af aan wie je dat vraagt. Een Arabische Lente is voor ons niet nodig. Kijk wat voor ellende en geweld dat teweeg heeft gebracht. Kijk maar naar Libië en andere staten. Wij hebben geen geweld nodig, maar dialoog. We moeten begrijpen wat het  werkelijke probleem is van Eritrea en dat kan alleen middels dialoog.

Kijk: er is ten eerste een grensconflict met Ethiopië dat Eritrees grondgebied bezet. Er zijn zware sancties opgelegd, die nu zelfs door de VN leden worden erkent als niet-legitiem. Maar mevrouw van Reisen negeert dit bewust en daardoor kan ze geen onafhankelijk advies geven. Ze schetst constant een eenzijdig beeld van Eritrea in haar adviezen aan o.a. de Nederlandse staat.

Een voorbeeld: het Europese Parlement had unaniem besloten dat Eritrea 200 miljoen euro ontwikkelingshulp zou ontvangen. Dat was het gevolg van lange onderhandelingen om de economische situatie en het rechtsysteem in Eritrea  te verbeteren. Europa heeft natuurlijk haar eigen belang: ze willen de vluchtelingenstroom vanuit Eritrea indammen. Maar dan heb je mevrouw van Reisen die actief lobby’t om die hulp tegen te houden. Volgens haar is dat zo, omdat het een dictatuur is. Dat is geen advies meer, dat is actie die ze voert samen met andere activisten om geen hulp aan Eritrea toe te kennen. Zo ver gaat het.

En mevrouw van Reisen wordt in de media neergezet als een objectieve wetenschapper en daartegenover zetten ze mij als een ‘aanhanger van het regime’ . Zo krijg je nooit een eerlijk debat terwijl dat wel iets is waar iedereen gebaat bij is.

Als van Reisen dat doet, en gekeken vanuit jullie ideologie van self-reliance, wat doen jullie eraan om jullie eigen stem naar buiten te brengen?

Wat we doen is dat we in onze vrije tijd vele evenementen organiseren waar iedereen welkom is; we zijn aanwezig bij demonstraties, we waren bijvoorbeeld in 2010 met 10.000 mensen aanwezig in Genève. Dat heeft enorm indruk gemaakt op de EU, maar de media had dat helemaal niet opgepakt. Daarom besloot ik op eigen titel artikelen te schrijven, blogs te maken, clips op YouTube enzovoort. Dat geluid wordt echter niet opgepakt door de mainstream media, maar er zijn genoeg Eritreeërs  actief. We brengen onze mensen bijeen, organiseren events en culturele evenementen, conferenties… daar zijn we mee bezig.

Ik vind echter wel dat we nóg actiever de mainstream media kunnen benaderen. Of ze onze stukken wel of niet plaatsen is een tweede. We doen wel ons best om ons geluid naar buiten te krijgen, maar dat is moeilijk met een vrijwilligersorganisatie. We hebben er ook geen budget voor en doen alles na ons werk of school. Het zou in de toekomst goed zijn om vaste mensen aan te nemen, mits daar budget voor gevonden kan worden. Naar aanleiding van alle negatieve berichtgevingen zijn we bijvoorbeeld onlangs, op 18 februari, naar de Tweede Kamer geweest en hebben daar gesproken met de heer Azmani (VVD) en Kuiken (PvdA). Deze politici hadden kamervragen gesteld over de YPFDJ Holland en Eritrea. We hebben daar met hen over gesproken, contacten gelegd en ook duidelijk gemaakt dat we een open en positieve organisatie zijn. Het was een belangrijk moment. Voor zover ik weet is nooit eerder iemand van YPFDJ Nederland naar de Tweede Kamer geweest.

Wat is volgens jou het verhaal van Eritrea?

Ik kijk daar vanuit een andere perspectief naar dan wat we via mainstream media hierover verteld krijgen. Eritrea is een jong land dat bezig is om een natie te op te bouwen.  Ik kijk vooral naar wat we nodig hebben en wat de prioriteiten zijn. We hebben bijvoorbeeld tussen 1998 en 2000 een grensoorlog gehad met Ethiopië. We hebben stabiliteit nodig; dat de 9 volkeren en de 2 grote religies met elkaar in harmonie kunnen leven… educatie, een goede gezondheidszorg en bovenal het leggen van een fundament om een democratisch en welvarend Eritrea op te bouwen. Het is een proces.

Maar, is het niet zo dat er mensenrechten geschonden worden?

Zoals in veel ontwikkelingslanden zijn er ook in Eritrea mensenrechtenproblemen  — dat heb ik overigens nooit ontkend — en dat is gezien de situatie en conflict met Ethiopië ook niet zo vreemd. Het is een land dat in zoveel opzichten nog in ontwikkeling is en nog in zware spanning leeft met haar buurland. Het staat dus nog in haar kinderschoenen en geheid spelen er zich zaken af die niet goed zijn. Om echter te beweren dat er systematisch mensenrechten worden geschonden gaat te ver. Ja, er wordt op individuele basis machtsmisbruik gepleegd — die verhalen ken ik ook — maar niet systematisch. Het is ook niet in het belang van de overheid om zo het land te besturen. Zo breng je immers het land waar je 30 jaar lang voor in de bergen hebt gevochten in gevaar. De mensen die ik ken in Eritrea zijn bezig om het land te ontwikkelen en maken logischerwijs ook menselijke fouten.

Wat is er mis met om die problemen te benoemen?

Daar is niks mee. Het is wel een probleem om het land om alleen op basis daarvan te definiëren. Het land is veel meer dan dat. Kijk: Eritrea heeft bijna al haar Millenium Development Goals bereikt. Denk hierbij aan de complete uitroeiing van polio, een drastische vermindering van kindersterfziektes, vermindering van HIV, malaria en noem het maar op. Dus op het gebied van gezondheid heeft de regerende partij enorme winst weten te boeken. Dat was tijdens de revolutie begonnen, toen ze nog in de bergen zaten. Toen al waren ze bezig om de bevolking te helpen met medische diensten en voorzieningen.

 

Franse documentaire ‘Come & See’ over het behalen van de Millennium Development Goals door Eritrea:

https://player.vimeo.com/video/114266196

 

Mijn vader was zelf ook dorpsverpleger die opgeleid was door de EPLF (voorganger van de regerende partij, de PFDJ, red.) en in zijn dorp was hij diegene die de mensen verzorgde. Dat soort basisfaciliteiten hebben er voor gezorgd dat  de EPLF een grote aanhang heeft. Als je kijkt naar de landen om ons heen zoals Soedan, Ethiopië, Djibouti, Somalië etc. dan steekt Eritrea er met kop en schouders bovenuit, wat betreft de Millenium Development Goals.

Het is dus gek dat Eritrea zo eenzijdig wordt neergezet… als een mensenrechtenschender zonder respect voor mensenlevens. Eritrea heeft op gebied van gezondheid zoveel bereikt, educatie, landbouw  en andere basis behoeftes, dat zijn ook mensenrechten! Terwijl de Verenigde Naties dat erkent ziet mevrouw van Reisen dat niet. Ze negeert daarbij óók de bezetting van Eritrees grondgebied door Ethiopië. Waarom benoemt ze dat niet? Omdat van Reisen herhaaldelijk een eenzijdig en negatief beeld van Eritrea schetst, heeft dat zijn weerslag op het beleid dat gevoerd wordt ten opzichte van Eritrea. Daar helpt ze Eritrea dus niet mee. Het zou beter zijn als ze zou samenwerken om te kijken naar oplossingen.

Wil mevrouw van Reisen dat niet?

Nee, wat mevrouw van Reisen wil, komt heel duidelijk naar voren uit haar artikelen. Zoek het maar op: ze wil dat ambassades gesloten worden en dat diplomatieke banden verbroken worden. Ook criminaliseert ze Eritrese verenigingen en kerken zoals ze dat met mij heeft gedaan.

Het lijkt meer op haat zaaien dan werken aan oplossingen. Hoe kan ze bijvoorbeeld zeggen dat:

“In zijn algemeenheid  kan je stellen dat verkrachting een belangrijke manier is in de Eritrese gemeenschap om vrouwen monddood te maken”.

Dit gaat mijn pet te boven. Dat iemand dit zomaar kan roepen over een cultuur waar vrouwenrechten al eeuwen in wetten zijn vastgelegd en beschermd. Het verzet kende tijdens de Eritrese revolutie een vrouwenparticipatie van meer dan 30%. Dit is wederom een indicatie dat ze de Eritrese gemeenschap niet kent. Dat journalist Marjon Bolwijn van de Volkskrant hier niet op door heeft gevraagd, verbaast me eveneens.

Kan het niet zo zijn dat mevrouw van Reisen wil dat er een betere partij in Eritrea aan de macht komt in plaats van de huidige, regerende partij?

Dat zou best kunnen dat ze goede bedoelingen heeft, maar dat is niet realistisch en komt niet geloofwaardig over. Hoe kan je achter een betere Eritrea zijn als je alle banden wilt verbreken en extra sancties wil opleggen waar de bevolking de dupe van wordt?

Ik denk dat ze het verhaal van Eritrea niet kent en dat ze daarom met zulke analyses komt. Zij kijkt vanuit een Nederlandse bril naar Eritrea. Dan ga je waarschijnlijk niet veel goeds zien. Ze zou eerder moeten kijken hoe Nederland was toen het een natie aan het bouwen was of toen dat de 7 Nederlanden verenigd werden. Eritrea zit in dit proces van vereniging. Wat ik dan zie is dat er stappen worden gemaakt, al zijn het kleine stappen. Anders vergelijk je dus appels met peren.

Als ik dat aan haar probeer uit te leggen dan geloof ze dat niet en dat leidt er toe dat ik ga denken dat er een andere agenda aan het werk is, die van het imperialisme en neokolonialisme. Daarvoor hoeven we alleen in de regio te kijken om daar bewijs voor te vinden. Kijk bijvoorbeeld naar Ethiopië, Somalië, kijk naar Djibouti. Djibouti is compleet in handen van de Fransen, Amerikanen en binnenkort ook de Chinezen. Dat willen wij niet.

Daarnaast, als je net zoals mevrouw van Reisen van mening bent om nóg meer sancties Eritrea op te leggen, de banden te verbreken en de regering te verdrijven, dan denk ik niet dat je inziet of beseft hoe fragiel de situatie van Eritrea is. Het land bestaat uit 9 verschillende etnische groepen en 2 grote religies. Het heeft lang geduurd om deze verschillende bevolkingsgroepen bij elkaar te brengen en in harmonie te laten leven. Wat mevrouw van Reisen doet, dreigt deze vrede en stabiliteit op te breken. En zal Eritrea honderd jaar terugzetten in de tijd. Wat ik zeg is, laten we Eritrea helpen om die positieve stappen te nemen, het land verder te ontwikkelen en zulke gevaarlijke acties te vermijden.

Kijk: ze beseft niet dat het mensen van vlees en bloed zijn die daar leven.  Ook familie van mij, mijn buren, vrienden met wie ik ben opgegroeid… dat die potentieel terecht kunnen komen in een burgeroorlog. Ze ziet dat gevaar niet in en hoeveel invloed haar adviezen heeft op het beleid van de Europese Unie of Nederland. Voor ons is het persoonlijk. Onze vrienden worden geraakt door zulke acties. Ze is voor meer sancties en dat leidt er toe dat onze vrienden en familie minder of geen eten op tafel kunnen zetten. Daar zullen we ons tegen verzetten.

Laten we naar terug gaan naar Nederland. Mevrouw van Reisen werd naar eigen zeggen achtervolgt

Waarom vraag je dat aan mij.

Zegt dat je niets?

Helemaal niks. Behalve dan dat ik het in de Volskrant las.

In datzelfde artikel wordt geïnsinueerd dat de achtervolging wellicht wel iets te maken zou kunnen hebben met de zaak die je tegen haar gestart hebt?

Hoe ze daarbij komen weet ik niet. Dat kun je beter aan de Volkskrant vragen. Het lijkt beetje op een James Bond-achtige verhaal. En zoals dat jij ook gelijk het idee hebt dat ik er iets mee te maken heb, is één van de redenen dat ik ze heb aangeklaagd voor smaad en laster. Dat doet ze in 3 artikelen, dat ze mij zo direct aanvalt.

De media is op zoek naar sensationele verhalen en mevrouw van Reisen heeft mij neergezet als het gezicht van het “Eritrees regime” dat haar achtervolgt. De Volkskrant heeft dat klakkeloos overgenomen. Kijk bijvoorbeeld naar hoe ze mij omschrijven: als een ‘Eritrëer’. Ik ben wel van Eritrese komaf, maar opgegroeid in Nederland. Ik ben hier naar school geweest, betaal hier me belasting, doe mee met de maatschappij en noem het maar op. Ik ben opeens de verpersoonlijking van de  Eritrese regering  geworden. Ze zoeken natuurlijk naar een gezicht maar dan kunnen ze gewoon contact opnemen met vertegenwoordigers van de regering. Lijkt mij niet zo moeilijk.

Denk je dat haar verhaal niet klopt?

Weet ik niet. Ik denk dat ze dat zelf ook niet zeker weet. Ze vraagt zichzelf ook in haar artikel af of het iemand van het “Eritrese regime” was. De Volkskrant op haar beurt vraagt niet door. Het is  bijvoorbeeld niet duidelijk of de Volkskrant bij de politie heeft nagevraagd of er aangiftes van een mogelijke achtervolging zijn ingediend. Ik vind het raar. Het komt op mij over als  een campagne om haar als slachtoffer neer te zetten en mij als de ‘dader’. Het komt eigenlijk neer op ongegronde  verdachtmakingen en aantijgingenen richting mijn persoon.

Zelfs journalist Kevin P. Robertson is slachtoffer geworden van deze verdachtmakingen en is zodoende bezig met een rechtzaak tegen de Volkskrant. Alleen maar omdat hij een donker persoon is die ook deze zaak aan het onderzoeken is. Imiddels hebben RTL 4 en OneWorld hun artikelen over ons gerectificeerd, omdat zij de stukken van de Volkskrant hadden overgenomen. Natuurlijk speelt racisme hier een rol.

Een “bedreigende” tweet?

En het is echt vreemd: ze ziet sommige tweets van mij als bedreigingen of intimidatie. Je kan het lezen en zelf checken: ik uit niets, maar dan ook niets wat op een bedreiging of intimidatie zou kunnen lijken. Wat ik niet begrijp is, sinds 2008 hebben we contact met elkaar en debatteren we. Indien ze zich echt bedreigd of geïntimideerd voelde door mij, waarom blokkeert ze me niet? Waarom tweet ze met me en blijft ze communiceren? Ze heeft zelfs Tweets van mij ge-retweet. Als ze zich echt bedreigd voelde zou ze me blokkeren.

Nieuwsuur maakte ook een item over de zaak die je tegen van Reisen gestart was. Daar kwam een oud-Eritrese minister (dhr. Dafla) aan het woord die het wél eens was met de hoogleraar.

Wie is hij? Ik kende hem niet.  Ik heb gehoord dat hij  ooit werkzaam was bij de Eritrese Airlines waar hij financieel manager was. Hij heeft ook schriftelijke verklaringen afgelegd voor Mirjam van Reisen alsof hij zou weten hoe YPFDJ Nederland werkt. Dit kon allemaal alleen op basis van wat hij zegt. Hij heeft niets overhandigd, alleen iets over een vermeende positie wat tot op heden nog steeds niet is vastgesteld.  Later heeft hij bij een Eritrese radio-uitzending zelfs nog toegegeven dat het zijn plan was om te pogen om mij als ‘extremist’ neer te zetten voor de zitting (27 januari), en dat was volgens hem ook gelukt.

Maar dat is interessant: hij sprak ook met EenVandaag en mocht zijn zegje ongestoord doen. Vervolgens namen ze contact met mij op. Mij stelde ze maar 3 korte vragen via e-mail.  De pers, omdat ze bang zijn om op de vingers getikt te worden door de Raad van Journalistiek of rechters, stelde mij even snel 3 korte vraagjes en that’s it. Dat is eigenlijk geen wederhoor. Sterker nog, de uitzending was allang af had ik later van iemand intern begrepen. We zouden evenveel tijd en kans moeten krijgen om ons verhaal te kunnen doen, maar die optie wordt ons bewust niet geboden.

Je had een rechtszaak van smaad en laster tegen haar aangespannen. Wat kwam daaruit?

De vorderingen die ik maakte zijn niet toegekend. Het belangrijkste was mijn verzoek tot rectificatie. De  rechter gaf aan dat er weliswaar geen bewijs is dat ik ‘de spil zou zijn van de inlichtingendienst van Eritrea’ zou zijn, maar aangezien ik de voorzitter van YPFDJ Nederland was, mocht mevrouw van Reisen mij wel aanmerken als ‘de spil’. Dat is raar, omdat ik haar persoonlijk heb aangeklaagd en niet vanuit de organisatie (de YPFDJ, red.).

Ik kan je verzekeren dat de YPFDJ ook niet behoort tot een inlichtingendienst, maar helaas is het een politieke proces geworden waarbij de rechter bijna geheel het verhaal van Mirjam van Reisen heeft overgenomen. Verklaringen van YPFDJ-leden zijn niet eens in de beoordeling meegenomen, terwijl verklaringen aan kant van Mirjam van Reisen dat wel waren.

Het is duidelijk dat van Reisen het wil doen overkomen alsof ze door de Eritrese overheid werd aangeklaagd. Het is zorgwekkend dat de media dit klakkeloos overnemen. In sommige landen wordt het als obstructie van de wet gezien, heb ik begrepen. In een radio uitzending zei van Reisen later dat ik haar hier in haar land kom aanklagen en dat ze hier boos over is. Huh? Wat moet ik dan doen om een conflict vreedzaam op te lossen? Mijn mond houden?  Dit is ook mijn land waar mijn familie en vrienden leven, waar ik mijn plichten nakom, maar ook mijn rechten opeis. Het zal waarschijnlijk voor van Reisen en voor de Nederlandse media even wennen zijn dat een Nederlander met een kleur ook rechten heeft zoals het mogen en kunnen aanklagen van een professor die zich niet rechtmatig opstelt. Dat is wat hier ten grondslag ligt: een acceptatieprobleem.

Ok, Meseret, dank voor je openhartigheid. Wat kunnen we in de toekomst van je verwachten?

We gaan in hoger beroep om onze zaak verder aan te vechten. Daarnaast ben ik bezig met een mediabedrijf om stemmen die gemarginaliseerd worden een podium te geven. Met name voor de Afrikaanse diaspora en die hopen we zo spoedig mogelijk te releasen.

Meseret Bahlbi is te volgen op zijn blog en Facebook-pagina

(Nadat dit interview werd gehouden was Bahlbi bij radio EenVandaag in debat gegaan met Europarlementariër Judit Sargentini)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s